Explore Tanzania
Explore Tanzania
Delen

Perfecte organisatie door Explore Tanzania

Zuigeling in Tarangire Nationaal Park

Beste Marjolijn en Marloes.
Allereerst willen we jullie bedanken voor de geweldige reis die we wederom in Tanzania gemaakt hebben.
Na onze Tanzania reis in 2011 zeiden wij: "dat was de reis van ons leven".
Dit jaar overtrof de Tanzania reis de vorige (ondanks het vervelende slot) !!!
Wij hebben van de eerste drie van de vier delen (Tarangire, Kogatende, Ruaha, Selous) heel erg genoten.

Het was heel leuk Prim weer als gids in Tarangire te hebben.
Hoewel we hem op het vliegveld eerst niet herkenden; zijn vrouw moet een goede kok zijn, want Prim was opvallend aangekomen.
Zijn nieuwe Landcruiser bood, zonder een stoel te verwijderen, veel meer beenruimte dan de oude.
Een Coca-Cola-krat bood uitkomst om de hogere instap voor Ria te overbruggen.
Zo'n krat hebben we ook op alle volgende bestemmingen gevraagd en dat was een goed idee van mij.
Ria is nog altijd gek op olifanten en genoot van de duizenden olifanten die we in Tarangire gezien hebben.
Oliver's Camp was geweldig en Ken en Michelle deden er alles aan om het iedereen naar de zin te maken.
We ontmoetten daar ook Ethan, een invaller-wandelgids, die ons vertelde dat hij met Marloes op school gezeten had.
Bij het natafelen in Oliver's Camp, als er al diverse mensen terug zijn naar de tent, horen we een leeuw brullen. Het klinkt heel dichtbij. Er wordt gezegd dat hij in de firefence loopt.
Later weer leeuwengebrul. Nog dichterbij. Staat hij nu achter ons in de dinertent? De portofoon gaat en Ken neemt op. Het zijn mensen die al terug in de tent zijn: "Ik hoor een leeuw brullen. Wat moeten we doen?". Ken antwoordt: "Enjoy it". We moeten allemaal lachen.
In Tarangire zijn wij helaas ook 10-tallen keren door de TseeTsee-vliegen gestoken in onze enkels, hetgeen later de reis flink zal verstoren.
Op Manyara Airport moesten we helaas reeds afscheid nemen van Prim.
 
In het Olakira Camp in Kogatende werden we buitengewoon hartelijk ontvangen door Pascal die het heel leuk vond ons weer te zien; we troffen een "Welcome Back" fles champagne in onze tent aan.
De eerste avond in Olakira Camp regende het zo vreselijk hard dat de paden blank stonden, we kregen het diner in onze tent geserveerd, waarbij de fles champagne goed van pas kwam.
Van Pascal kreeg Kees de volgende dag, nadat hij zijn paarse enkels gezien had, een tube anti-histamine-creme tegen de TseeTsee-steken. Dat hielp wel tegen de jeuk, maar niet tegen de pijn.
In Kogatende hebben we op een ochtend twee maal een wildebeest-crossing door de Mara-river gezien, de tweede crossing zelfs met drie oversteken tegelijk.
We hadden dat natuurlijk al eens op Animal Planet gezien, maar dit met eigen ogen zien was geweldig.
Het vliegen van en naar de kleinere airstrips is heel leuk. De gehele "aero-ground-service" wordt door de gidsen van de tented-camps gedaan; zij laden en lossen ook de bagage. En mogen b.v. niet wegrijden voordat we opgestegen zijn. Geweldig hoe dat georganiseerd is.

In Kwihala Camp in Ruaha kregen we in eerste instantie een verafgelegen tent. Nadat ik gevraagd had of dat geen vergissing was, kwam Sara haar excuses maken, ze had de notitie in de reservering over het hoofd gezien en tijdens het diner werden onze spullen overgebracht van tent 5 naar tent 2 die het dichtst bij de hoofdtent lag. Kortom weer top-service.
Wij hadden daar de italiaanse Pietro als gids en dat was heel bijzonder. De ongelooflijke kennis die hij bezit, kon hij op boeiende manier op ons overdragen; zelden hebben we zo duidelijke uitleg en toelichting over het dierenleven gehad.
De eerste nacht in Kwihala hebben we een olifant op bezoek. We horen geluiden rond onze tent alsof er plastic verfrommeld wordt en later in de badkamer lijkt het alsof hij achter het tentdoek staat. Lorenzo zegt de volgende ochtend dat het beslist een olifant was die takken van de bomen rukte. Pietro vraagt of ik hem in het Swahili heb toegesproken. "Nee, in het Nederlands, maar dat begreep hij ook!"
Op een andere avond werkt Ria haar dagboek bij als we water horen lopen. Er staat toch geen kraan open? Het blijkt een jakhals te zijn die tegen de tent staat te plassen.
Daarna neemt hij de benen. Op onze laatste avond in Kwihala ontdekken we in de badkamer een miljoenpoot van ongeveer 30 cm lang en zo dik als een tuinslang.
Kees blaast op het alarmfluitje en spoedig komt Pietro aangehold gevolgd door Lorenzo. Het dier blijkt niet giftig en Pietro neemt hem al kronkelend mee naar buiten.
Ze hebben er vast erg om moeten lachen.
We hebben daar ongelooflijk veel leeuwen gezien; Ria ook spelende welpjes, terwijl Kees bij de "bush-dokter" zat.
Wat ons in Ruaha het meest opviel is dat je daar uren kon rijden zonder andere jeeps tegen te komen; heerlijk rustig.
Dat is ook aan de dieren te merken, die zich niet opgejaagd voelen.
Overigens mocht Ria zowel in Olakira als in Kwihala naast de gids voorin de jeeps zitten. Met de Cola-krat ging het instappen prima. Achterin een soort ladder opklimmen had ze nooit gekund.
We hebben tijdens de hele reis enorm veel dieren gezien. Een kleine opsomming: zebra's, duizenden olifanten, vlaktes met gnoes en 2 crossings, erg veel leeuwen, waaronder
 een vader die op 2 welpjes paste terwijl moeder verderop lag te slapen, 2 neushoorns, buffels en cheetahs. De luipaard ontbrak deze keer. We zagen ook veel kleine dieren zoals banded- dwarf- en slender mongoose (mangoesten), hyrax en agamas. Verder een gerenuk, greater en lesser kudu's, yellow baboons, vervet monkeys en talloze schitterende vogels waarvan we -uitzonderingen daargelaten- de namen meestal niet eens meer weten. Ook zagen we een snake eagle die een slang doodtrapt en ermee wegvliegt, en secretarisvogels enz. Echt fantastisch!
Het slot van de reis was tengevolge van de in Tarangire opgelopen steken van de TseeTsee-vliegen minder leuk.
In Kwihala kreeg Kees koorts; nog wel, met een dosis paracetamol, meegegaan op safari. Maar de volgende dag ging Sara, de manager van Kwihala Camp, met Kees naar de "bush-dokter" in het Rangers-HQ bij de Msembe-airstrip, terwijl Ria alleen op safari ging.
Sara blijft ongerust wegens de hoge koorts en zoals de enkels er uitzien; zij belt met een clinic in Dar-es-Salaam.
Via haar GSM met een arts aldaar gesproken en hij gaf, na ons verhaal aangehoord te hebben, het advies z.s.m. naar Dar-es-Salaam te komen voor bloedtesten die in Msembe niet uitgevoerd kunnen worden. Sara neemt contact op met jullie om extra vlucht en hotel en transfers te regelen.
Om een lang verhaal kort te maken:
De volgende dag vliegen we naar Dar-es-Salaam, zonder tickets of boarding-pass; zegt de piloot: "Ik heb 2 passagiers meer dan op mijn lijst staan, wie zijn de 2 die naar het ziekenhuis moeten? Geef even je naam op". Geweldig!
In de clinic in Dar-es-Salaam werden we uitgebreid onderzocht en werd bloed afgenomen voor diverse tests en krijgen we antibiotica.
De dokter adviseerde de reis af te breken.
Na contact met de reisverzekering om de terugreis te regelen, blijkt de arts van de reisverzekering pas toestemming voor de terugvlucht te geven als Kees 3 dagen koortsvrij is. Dus hotel in Dar verlengen via jullie.
Twee dagen later geeft de reisverzekerings-arts het groene licht om terug te vliegen.
Eenmaal thuis ondergaan we weer de nodige bloedtesten. Daar komt niets uit. Gelukkig maar!!!

We willen nogmaals benadrukken dat de eerste drie delen van de reis echt fantastisch waren.
We hebben zoveel gezien, zowel bijzondere dieren als prachtige vogels, en we hebben er echt van genoten.
Het slot was minder leuk, maar dat doet niets af aan wat we al genoten hadden.
Wij zijn beslist van plan om Ruaha nog een keer over te doen, mits we in Kwihala Pietro weer als gids krijgen (hij is daar niet het hele jaar).
En uiteraard willen we dan ook alsnog Selous bezoeken dat we nu geheel gemist hebben.
Moraal van dit verhaal: Een goede reisverzekering is onontbeerlijk, maar ook de perfecte organisatie door Explore Tanzania.
De extra binnenlandse vlucht, het hotel in Dar-es-Salaam en de ingelaste transfers tussen vliegveld, ziekenhuis, hotel, vliegveld, hadden we nooit zelf kunnen regelen.
Tot slot willen we jullie nogmaals bedanken voor de steun tijdens het onverwachte slot van onze reis.
Vriendelijke groeten van Kees en Ria.