Travel stories

Our climb of Mount Meru

Africa’s highest mountain, snow, and safari. With those ideas in mind, we started our plans for Tanzania. An internet search yielded a wealth of information. Besides the stress of making a choice, we also had a new, exciting idea: climbing Mount Meru. Marjolijn combined all the ideas into a beautiful and seamless itinerary, starting with Mount Meru.

At 4,566 meters, Mount Meru is the 5th highest mountain in Africa and is located in Arusha National Park. We did the four-day trek before the longer trek to Mount Kilimanjaro, Africa’s highest mountain at 5,895 meters. Below is a report of our fantastic experience, which we wouldn’t have missed…

When we arrive at Kilimanjaro Airport, it’s raining, and the next day starts gloomy. That’s Africa, too. We get into the small van with all our luggage and a crew of seven. It fits perfectly. At the Arusha National Park gate, there’s a delay. Something about paperwork… After jambo, we learn our next word in Swahili: pole pole, which means take it easy. This is also the motto during the trek.

The drive to the start of the trek is already a safari with zebras, buffalo, and crowned cranes. Fantastic. We set off with an armed ranger. He protects us from wild animals, especially the buffalo, one of the most dangerous animals in Africa! The ranger sees everything: buffalo (far enough away), all kinds of birds, and black-and-white colobus monkeys. We walk through a lush forest with fantastic mosses, ferns, and other plants on every tree. After a wonderful three-hour hike with a 1000-meter elevation gain, we arrive at Miriakamba Hut. Our reward: a view from the summit.

Finally, we have time to play cards together again. The popcorn and tea complete the experience. The cook prepares a three-course meal for us. It’s delicious, with lots of fresh vegetables. Before we go to bed, we get a briefing from our two guides. That way, we know exactly what to expect. The morning ritual is more or less the same every day. We wake up with a cup of tea. After half an hour of wash (a bowl of warm water). After another half hour, breakfast. And half an hour later, we leave. Breakfast is extensive, with porridge, toast, and egg, jam, or peanut butter, fresh fruit, tea, chocolate milk, and coffee. They keep a close eye on us to make sure we’re eating and drinking enough.

The ranger leads the way to Saddle Hut. We don’t spot any buffalo, but we do spot birds, a monkey, and a bushbuck. The walk is about the same length as yesterday. Again, we start in misty forests, but after a while, we emerge above the clouds. Wonderful. At the hut, we bask in the sun.

In the afternoon, we hike to Little Meru (3,820 meters). The view is phenomenal. You can see the peak of Mount Meru and a large part of the trail. Mount Kilimanjaro towers proudly above the clouds.

De kok kookt ’s avonds weer heerlijk. Met onze eetlust is niets mis, dus geen hoogteziekte. Mooi. Voor de zekerheid slikken we diamox. Je moet er ontzettend van plassen! Na het eten krijgen we een briefing voor de topdag. 20:00 licht uit.

Topdag: om 00:30 worden we gewekt met thee. Na een klein ontbijt (pap en wentelteefjes) vertrekken we met hoofdlampjes op. Onze gids gaat voor in een mooi rustig en steady tempo. We klimmen naar Rhino Point (3800 meter), dalen een stukje over steile rotsen met kettingen en lopen langs de graat omhoog soms zandig, soms rotsig met klauter werk – alles in het donker. De wolken razen over de graat wat het vochtig en ijskoud maakt. Ondanks de hoogte (en diamox?) is het goed te doen (alleen wat slaperig). En dan staan we zomaar op de top. Helemaal alleen. Met aan de horizon het ochtendgloren en de Kilimanjaro. Zo mooi! Wij en de gidsen maken allemaal foto’s en genieten.

Iets lager pauzeren we terwijl de zon achter Kilimanjaro opkomt. Leuk om op de terugweg bij daglicht de vulkanische omgeving te zien. Terug in Saddle Hut doen we een dutje voor we afdalen naar Miriakamba Hut. Het begin is zonnig, het eind somber, heel modderig en kil. Snel duiken we onze slaapzak in. We worden gewekt voor thee met popcorn en doen een spelletje Zweeds pesten. Na het eten en de briefing voor de volgende dag gaan we om 20:00 alweer slapen.

Het ontbijt is pap, pannenkoeken, toast en aardappel. Typisch Tanzaniaans. Wij vinden het niet echt smakelijk, maar er is genoeg ander lekkers. We vertrekken in de regen. De ranger is heel alert en scant voortdurend de omgeving, soms met twee handen aan zijn geweer. We zijn de eerste groep die afdaalt en er zijn sporen van buffels, dus… We zien een francolin, bush buck en Hartlaub’s turaco, een prachtig gekleurde vogel met kuif. Vlak voor Momella Gate staan er buffels op onze route. We maken een omtrekkende beweging en op veilige afstand houden we een foto stop.

Bij het eindpunt is het geven van fooi aan de ranger en de crew nog wel een ding. Het is niet verplicht, maar wordt wel verwacht en gaat niet om kleine bedragen. We proberen het goed te doen. Een hele ervaring rijker gaan we nagenieten van onze prachtige tocht. We hebben allemaal spierpijn. Die gaat over. De herinnering blijft.