Reisverhalen

Onze beklimming van Mount Meru

De hoogste berg van Afrika, sneeuw en safari. Met die ideeën begonnen we onze plannen voor Tanzania. Een zoektocht op internet leverde een enorme hoeveelheid informatie op. Behalve keuzestress kregen we ook een nieuw, gaaf idee: Mount Meru beklimmen. Marjolijn maakte uit alle ideeën een prachtig en vloeiend reisprogramma dat begon met Mount Meru.

Mount Meru is met 4566 meter de 5e hoogste berg van Afrika en ligt in Arusha National Park. Wij deden de trekking van 4 dagen voorafgaand aan de langere trekking naar Mount Kilimanjaro, de hoogste berg van Afrika met 5895 meter. Hieronder een verslag van onze fantastische ervaring, die we niet hadden willen missen…

Als we aankomen op Kilimanjaro airport regent het en de volgende dag begint somber. Ook dat is Afrika. We stappen in het kleine busje met alle bagage en zeven man crew. Past best. Bij Arusha National Park Gate is er oponthoud. Iets met papieren… Na jambo leren we ons volgende woord in Swahili: pole pole wat betekent rustig aan. Ook tijdens de trekking is dat het motto.

De rit naar de start van de trekking is al een safari met zebra’s, buffels en kroonkraanvogels. Geweldig. We gaan op pad met een gewapende ranger. Hij beschermt ons tegen wilde dieren, met name de buffel, één van de gevaarlijkste dieren van Afrika! De ranger ziet alles, buffels (ver genoeg weg), allerlei vogels en zwart-witte colobus apen. We lopen door een weelderig bos met op elke boom fantastische mossen, varens en andere planten. Na een heerlijke wandeling van 3 uur met 1000 hoogtemeters komen we aan bij Miriakamba Hut. Onze beloning: uitzicht op de top.

Eindelijk hebben we weer eens tijd om samen een spelletje te kaarten. De popcorn en thee maken het feest compleet. De kok bereidt voor ons een driegangen maaltijd. Het is heel lekker met veel verse groenten. Voor we gaan slapen krijgen we een briefing van onze twee gidsen. Zo weten we precies waar we aan toe zijn. Het ochtendritueel is elke dag ongeveer hetzelfde. We worden gewekt met een kop thee. Na een half uur washwash (een teiltje warm waswater). Na nog een half uur ontbijt. En een half uur later vertrekken we. Het ontbijt is uitgebreid met pap, toast en ei of jam of pindakaas, vers fruit, thee, chocomelk, koffie. Er wordt goed opgelet of we wel genoeg eten en drinken.

De ranger gaat voor naar Saddle Hut. We spotten geen buffels, wel vogels, een aap en bush buck. De wandeling is ongeveer even lang als gisteren. Ook nu beginnen we in mistige bossen, maar na een tijdje komen we boven de wolken uit. Heerlijk. Bij de hut koesteren we ons in de zon.

‘s Middags wandelen we naar Little Meru (3820 meter). Het uitzicht is fenomenaal. Je ziet de top van Mount Meru en een groot deel van de route. Mount Kilimanjaro steekt fier boven de wolken uit.

De kok kookt ’s avonds weer heerlijk. Met onze eetlust is niets mis, dus geen hoogteziekte. Mooi. Voor de zekerheid slikken we diamox. Je moet er ontzettend van plassen! Na het eten krijgen we een briefing voor de topdag. 20:00 licht uit.

Topdag: om 00:30 worden we gewekt met thee. Na een klein ontbijt (pap en wentelteefjes) vertrekken we met hoofdlampjes op. Onze gids gaat voor in een mooi rustig en steady tempo. We klimmen naar Rhino Point (3800 meter), dalen een stukje over steile rotsen met kettingen en lopen langs de graat omhoog soms zandig, soms rotsig met klauter werk – alles in het donker. De wolken razen over de graat wat het vochtig en ijskoud maakt. Ondanks de hoogte (en diamox?) is het goed te doen (alleen wat slaperig). En dan staan we zomaar op de top. Helemaal alleen. Met aan de horizon het ochtendgloren en de Kilimanjaro. Zo mooi! Wij en de gidsen maken allemaal foto’s en genieten.

Iets lager pauzeren we terwijl de zon achter Kilimanjaro opkomt. Leuk om op de terugweg bij daglicht de vulkanische omgeving te zien. Terug in Saddle Hut doen we een dutje voor we afdalen naar Miriakamba Hut. Het begin is zonnig, het eind somber, heel modderig en kil. Snel duiken we onze slaapzak in. We worden gewekt voor thee met popcorn en doen een spelletje Zweeds pesten. Na het eten en de briefing voor de volgende dag gaan we om 20:00 alweer slapen.

Het ontbijt is pap, pannenkoeken, toast en aardappel. Typisch Tanzaniaans. Wij vinden het niet echt smakelijk, maar er is genoeg ander lekkers. We vertrekken in de regen. De ranger is heel alert en scant voortdurend de omgeving, soms met twee handen aan zijn geweer. We zijn de eerste groep die afdaalt en er zijn sporen van buffels, dus… We zien een francolin, bush buck en Hartlaub’s turaco, een prachtig gekleurde vogel met kuif. Vlak voor Momella Gate staan er buffels op onze route. We maken een omtrekkende beweging en op veilige afstand houden we een foto stop.

Bij het eindpunt is het geven van fooi aan de ranger en de crew nog wel een ding. Het is niet verplicht, maar wordt wel verwacht en gaat niet om kleine bedragen. We proberen het goed te doen. Een hele ervaring rijker gaan we nagenieten van onze prachtige tocht. We hebben allemaal spierpijn. Die gaat over. De herinnering blijft.