Reisverhalen

Wat was het moment waarop je dacht: “Wauw, dit ga ik nooit meer vergeten”?

Meerdere momenten (meer dan verwacht..):

• Als je op je 2e dag in centraal Serengeti na een paar uur rijden en zoeken één grote streep gnoes en zebra’s ziet lopen en je er even later middenin staat.
• Her en der geplaatste tafels met sfeervolle lampjes in de tuin bij Isoitok waar we ’s avonds een heerlijk diner hadden.
• Daarnaast ook de wandelsafari met afsluitend een gin tonic tijdens een lunch onder een baobab bij Olkeri Safari Camp (één van de meest bijzondere lunchplekken ooit). Beter dan dit wordt het niet…
• En uiteraard de twee leeuwinnen in de Serengeti die op een picnictafel lagen naast het bord “Picnic area” (zie foto). We hebben onze lunch toen toch maar in de jeep gegeten.

Wat heeft je verrast of geraakt aan Tanzania? Misschien iets wat je vooraf niet had verwacht?

Het land was veel diverser dan verwacht als je er doorheen rijdt. Ooit in Kenia geweest en daar was het gevoelsmatig meer van hetzelfde (“beesten kijken”). Wat hierbij zeker heeft geholpen is het voorstel vanuit Explore Tanzania qua locaties/highlights en het soort accomodaties. Halverwege bij Isoitok in Manyara meer het accent op de Masaï en een lokale fietstocht zorgde voor afwisseling en verdieping.

Daarnaast hebben wij de gastvrijheid als heel warm ervaren. Op onze laatste locatie (Olkeri) werden we echt in de watten gelegd maar de gastvrijheid en F&B in Isoitok Camp met de altijd glimlachende Joseph was ook exceptioneel.

Hoe heb je de ontmoeting met de mensen en de cultuur ervaren? Denk aan gesprekken met je gids, lokale gebruiken, gastvrijheid.

Ronduit positief. Heel vriendelijke, open mensen met veel humor en trots. Onze gids Musa Charles was heel prettig en voelde ons goed aan. Onze Masaï gids in Isoitok heeft ook indruk gemaakt door zijn verhalen over de bewuste keuze voor verbinding tussen “education” en zijn mensen helpen.

Wat zou je toekomstige reizigers aanraden om echt niet te missen?

Ik denk dat Isoitok Camp een echte aanrader is. Het is echt anders en vrij uniek. Wij waren een beetje bang voor dansjes en mee “moeten” springen met een paar Masaï maar het bezoek aan de Boma ging op een heel mooie respectvolle manier. Zeer leerzaam en rustig.

Wat neem je mee van deze reis, in je hoofd, hart en/of reistas? Iets wat je anders doet, anders ziet, of gewoon altijd bij je blijft.

De verhalen over hoe bijna 100 stammen gewoon samen wonen en leven. Daarnaast vluchtelingen uit Mozambique die met hun woodcarving zijn opgenomen in de fietstocht. Van dat samen leven en laten leven kunnen wij nog heel veel leren.