Reisverhalen

Deze reis smaakt naar meer

Wat was het moment waarop je dacht: “Wauw, dit ga ik nooit meer vergeten”?

Het moment dat we volledig omsloten waren door gnoe’s. Vanuit alle richtingen kwamen ze richting de Mara rivier. Hardlopend, springend om als eerste bij de oever te zijn. Duizenden tegelijk en allemaal met één doel, de oversteek van de Mara rivier. Slechts één regenbui de avond ervoor was genoeg voor de grote trek.

Wat heeft je verrast of geraakt aan Tanzania? Misschien iets wat je vooraf niet had verwacht?

Een klein wees jongetje van net 3 jaar. Ano genaamd. In het weeshuis terecht gekomen met maar 4 maanden oud. Opgevangen door een lieve vrouw die voor de eerste 3 jaar van zijn leven wel een surrogaat moeder wilde zijn. Ano pakte mijn hand bij de binnenkomst voor een rondleiding. Met zijn andere handje legde hij een klein roze plastic hartje in mijn hand. Vervolgens vouwde hij mijn hand dicht en stopte zijn en mijn hand in mijn broekzak. Alsof hij wilde zeggen ik vind je lief. Het hartje heb ik nog, Ano zit in mijn hart.

Hoe heb je de ontmoeting met de mensen en de cultuur ervaren? Denk aan gesprekken met je gids, lokale gebruiken, gastvrijheid.

Wat een warm en gastvrij land. Iedereen is oprecht vriendelijk, zowel naar ons als naar elkaar. We hebben bewust gekozen om ons echt onder de lokale bevolking te begeven. Zo hebben we zelf koffie gebrand en gezet bij de moeder van een gids in Arusha. Wat geweldig om een kijkje in hun leven te mogen krijgen. Aansluitend met de gids tussen de lokale bevolking een lunch gehad. Gewoon bij iemand thuis, die voor ons had gekookt. Eten met je handen net als zij, wat een belevenis. Karibu.

Wat zou je toekomstige reizigers aanraden om echt niet te missen?

De zonsopkomst en zonsondergang in de Serengeti. Gewoon vroeg opstaan of wachten op the golden hour. Het is zo de moeite waard. De dieren zijn op deze momenten van de dag meer actief. En natuurlijk prachtige vergezichten met de mooiste kleuren. Hulde aan de gidsen die de mooiste plekjes voor je weten te vinden.

Wat neem je mee van deze reis, in je hoofd, hart en/of reistas? Iets wat je anders doet, anders ziet, of gewoon altijd bij je blijft.

Wat mij bij blijft is de rust van het land. Het enorme mindfull gevoel, het leven in het nu. Pole pole. Ook de geur van de vele houtskool vuurtjes en de bijna kruidige geur van de natuur.

Wij zijn vastbesloten om Tanzania nog een keer te bezoeken. Het avontuur lijkt nog niet helemaal klaar en we overwegen een vervolg te geven aan deze, inmiddels onvergetelijke, reis!