Het gevoel om als enige op de wereld te zijn
24 juni 2025 | Pamela & Markus
Onze reis begon op Kilimanjaro Airport, waar we hartelijk werden ontvangen en richting Moshi reden, zingend op “Hakuna Matata”. In Chanya Lodge genoten we van een warme ontvangst, een lekkere kipcurry en lokale wijn. De volgende dag verkenden we Moshi, een levendige stad vol markten en verkeer, wat zorgde voor een lichte cultuurschok. Daarna volgde een regenachtige hike op de hellingen van de Kilimanjaro, met een gezellige koffie-workshop, lunch en een glibberige wandeling naar een waterval die we voor onszelf hadden.
Daar stond George, de meest ervaren aan Explore Tanzania verbonden gids. Een geweldige kerel! De indrukwekkende Toyota Lancruiser hadden we helemaal voor onszelf! In Tarangire National Park zagen we veel wild, waaronder olifanten, giraffen, zebra’s en een ‘wandelende tak’ in een eeuwenoude baobab. Onze lodge bij het park bood een prachtig uitzicht en fijne sfeer. De volgende dag maakten we een lange rit richting de Serengeti via de mistige Ngorongoro hoogvlakte, waar we het afdalen in de krater oversloegen. Onderweg genoten we van het landschap vol Massai en hun kuddes, en hoe dichter we bij ons kamp kwamen, hoe meer dieren we zagen.
In het afgelegen tentenkamp midden in de Serengeti wachtte ons een bijzondere ervaring: slapen met fluitje voor als je naar buiten moet en nijlpaarden als nachtburen. Spannend, maar uniek. De volgende ochtend vroeg op voor de ballonvaart. Klaar voor weer een onvergetelijk avontuur. De dag waar we zo naar uitkeken begon vroeg, met olifanten en nijlpaarden vlakbij onze tent. De ballonvaart bij zonsopkomst over de Serengeti was magisch en onvergetelijk.
Na een spannende landing genoten we van champagne en een luxe ontbijt. De dag eindigde met leeuwenwelpjes, dorstige olifanten en een relaxte lunch onder een boom. Het ontbreken van ander gemotoriseerd verkeer gaf ons het gevoel de enige op de wereld te zijn in dit prachtige land. Wat een avontuur!
De laatste safaridag bracht minder wildlife, maar adembenemende vergezichten over de Serengeti. De migratie trok verder noordwaarts, maar we zagen nog genoeg dieren, al bleef de cheetah helaas onzichtbaar. Het gebrek aan andere auto’s gaf ons een bijna buitenaards gevoel van stilte en eenzaamheid. Na vertrek reden we door de Ngorongoro hoogvlakte langs Massai-dorpjes naar Karatu. In de lodge moesten we na dagen natuur weer wennen aan het luidruchtige diersoort: de mens.
