Reisverhalen

Anders terug dan we vertrokken

Wat was het moment waarop je dacht: “Wauw, dit ga ik nooit meer vergeten”?

Eigenlijk begon dat gevoel al op onze eerste dag in Arusha National Park. Je wordt ontzettend enthousiast van de eerste giraf en de eerste buffel, nog niet wetende hoeveel je er de dagen daarna nog gaat zien. En het werd alleen maar mooier.

We hebben zoveel bijzondere momenten beleefd dat het bijna niet te omschrijven is. De natuur, het wildlife, de ontmoetingen met mensen en de enorme afwisseling maakten deze reis fantastisch, overweldigend en soms ook ontroerend mooi.

Wat heeft je verrast of geraakt aan Tanzania?

Onderweg zie je hoe anders het dagelijks leven in Tanzania is. Buiten de steden speelt een groot deel van het leven zich af langs de weg. Mensen leven vaak eenvoudig en juist dat zette ons aan het denken over ons eigen leven.

Gelukkig zijn lijkt hier soms teruggebracht te worden tot de essentie: een dak boven je hoofd, eten voor je gezin en de mogelijkheid om je kinderen naar school te laten gaan. Het contrast met ons vaak drukke en gehaaste leven thuis heeft veel indruk op ons gemaakt.

We zagen ook dingen die ons zorgen baarden. Zo viel de hoeveelheid plastic afval buiten de nationale parken ons op. Juist omdat de natuur van Tanzania zo ongelooflijk mooi is, hoop je dat daar in de toekomst steeds beter voor gezorgd kan worden.

Hoe heb je de ontmoeting met de mensen en de cultuur ervaren?

De ontmoetingen met de Maasai en Hadzabe waren indrukwekkend. We kregen op een rustige en persoonlijke manier een inkijkje in hun leven en leerden hoe zij leven met en van de natuur. Het voelde nergens als een voorstelling voor toeristen en juist dat maakte deze ontmoetingen zo waardevol.

En dan was er onze gids Emmanuel. Wat hebben wij het met hem getroffen. Vanaf het moment dat we ’s morgens in de jeep stapten, was hij aan het kijken, zoeken en vertellen. Hij reed rustig en nam alle tijd. Een geplande terugkomst om drie uur? Wij wisten na een paar dagen wel dat het waarschijnlijk een paar uur later zou worden.

Emmanuel nam weer een afslag, reed nog een extra rondje of ging letterlijk buiten de gebaande paden omdat hij ons nog iets wilde laten zien. Hij leek net zo enthousiast als wij wanneer we iets bijzonders tegenkwamen. Toen we na uren zoeken geen cheeta vonden, was hij oprecht teleurgesteld. En toen we de volgende dag alsnog een cheeta mét jong zagen, was hij misschien nog wel blijer dan wij. Emmanuel reed ons niet alleen rond door Tanzania. Hij liet ons Tanzania beleven.

Wat zou je toekomstige reizigers aanraden om echt niet te missen?

Neem naast de safari’s ook de tijd voor ontmoetingen met mensen. Onze bezoeken aan de Maasai en Hadzabe voegden echt iets toe aan de reis.

Ook zouden we aanraden om af en toe uit de safari-jeep te stappen. Tijdens een wandelsafari zie en ervaar je andere dingen. Je hebt meer aandacht voor de kleine details in de natuur die vanuit een jeep gemakkelijk aan je voorbijgaan.

Wat neem je mee van deze reis?

Hakuna matata. Pole pole.

Misschien zijn dat wel de woorden die het beste samenvatten wat Tanzania ons heeft meegegeven. Geen zorgen en vooral: rustig aan.

Tijdens deze reis beseften we hoe gehaast en vol we ons leven thuis soms hebben ingericht. De gesprekken en ontmoetingen onderweg zetten je aan het denken over wat je werkelijk nodig hebt om tevreden te zijn.

We landden na onze reis weer op Schiphol, maar waren in gedachten nog lang niet thuis. We verkeerden, zoals we het die eerste dag zelf omschreven, nog steeds in hogere sferen. Tanzania heeft ons overweldigd, ontroerd en aan het denken gezet. Een reis die perfect bij ons paste en die we niet alleen in foto’s en herinneringen mee naar huis nemen. Deze reis heeft iets blijvends achtergelaten.